این روزها که میگذرد بیشتر احساس میکنم که این دنیا و آدم هایش (به غیر از چند نفر از خانواده) چقدر بی وفا و غیر قابل اعتمادند،از نارفیقی بعضی به اصطلاح دوستان در تقسیم نیرو ،یا بی محلی دوستان که رویشان حساب میکردیم و دیگر خبری از آنها نیست بگیر تا مریضی و مرگ آشنایان در این چند ماهه، و نيز اگر با خودم صادق باشم من در زمینه خاصی نمیتوام مزیت نسبی داشته باشم ، پس اگر بخواهم در زمینه ای موفقیت بزرگی داشته باشم و نیز بدون رقابت.
همه این را گفتم که به این نتیجه برسم و رسیدم که همه چیز این دنیا دیر یا زود تمام میشود الا آنچه بین من و خدا میماند،باید برنامه ریزی کنم تا رابطه ام با خدا بیشتر شود ،انشاالله
برچسب:
نویسنده: پرهام اسماعیلی
تاريخ: سه
شنبه
30 شهريور
1395 ساعت: 16:06